Wojciech, skoczek narciarski ★★ HIDDINK: Guus - holenderski trener piłkarski ★★★★ aszo9: KAROLAK: Wojciech, polski muzyk i kompozytor jazzowy ★★★★★ ADVOCAAT: Dick - holenderski trener piłkarski ★★★★ aszo9: HITZFELD: Ottmar - niemiecki trener piłkarski ★★★★ aszo9: MALAJKAT: Wojciech, aktor Stanisław, wokalista jazzowy. ★★★. ? nagły skręt. Lista rozwiązań dla określenia Stanisław, wokalista i kompozytor z krzyżówki. Alan Rankine – szkocki muzyk rockowy, gitarzysta i klawiszowiec zespołu The Associates (ur. 1958) 8 stycznia Bogdan Ciesielski – polski muzyk jazzowy, multiinstrumentalista, aranżer, kompozytor (ur. 1946) 9 stycznia Séamus Begley – irlandzki akordeonista i skrzypek folkowy (ur. 1949) Jerzy Główczewski (muzyk) Krzysztof Głuch; Wojciech Gogolewski; Irek Grabowski; Wojciech Groborz; Marcin Grochowina; Janusz Grzywacz; Maciej Grzywacz; Włodzimierz Gulgowski; Przemysław Gwoździowski . O śmierci Wojciecha Karolaka poinformował w mediach społecznościowych Hirek Wrona. Muzyk jazzowy, kompozytor, pianista i saksofonista miał 82 lata. - Wojciech Karolak usnął snem wiecznym. W spokoju i ciszy — poinformował na Twitterze Hirek Wrona. Artysta współpracował z najwybitniejszymi polskimi twórcami jazzowymi swojej epoki, w powszechnej świadomości utrwalił się jednak przede wszystkim jako wirtuoz organów Hammonda. - To postać niezwykła, jakże ważna dla polskiej sceny jazzu. Trudno ją sobie w ogóle wyobrazić bez Wojciecha Karolaka, np. na festiwalu Jazz Jamboree w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. Trudno sobie wyobrazić cały szereg formacji, które zdecydowały o takim, a nie innym kierunku polskiego jazzu. Trudno sobie wyobrazić polską jazzową kompozycję współczesną i aranżację. Cudowny człowiek i cudowny muzyk, któremu nisko się kłaniamy — mówił Tomasz Szachowski w 2019 roku. Kim był Wojciech Karolak? Wojciech Karolak przyszedł na świat 28 maja 1939 roku w artystycznej rodzinie jako syn profesora Akademii Sztuk Pięknych Jerzego Karolaka oraz Marii z domu Kotschy-Orwid, córki słynnego przedwojennego aktora, Józefa Orwida. - Matka sobie wyobrażała, że czego bym nie robił w życiu, to powinienem być w tym znakomity — mówił w audycji Polskiego Radia Wojciech Karolak. Dlatego muzyk nie miał wyjścia i żeby się wyróżniać, postanowił zostać artystą. Nie wiedział tylko jakim. Jazzmani mają najlepsze dziewczyny - Jazz kusił bardzo rozrywkowym życiem — tłumaczył powody swojej decyzji w Polskim Radiu. - Jazzmani nie tylko grają świetną muzykę, ale też mają najlepsze dziewczyny — dodawał. Kariera muzyczna Karolaka na dobre rozpoczęła się w 1958 roku, kiedy nawiązał współpracę z zespołem Jazz Believers. Grupę tworzyli Jan Ptaszyn Wróblewski oraz Krzysztof Komeda. Karolak zaczynał od gry na saksofonie, na którym grał także w latach 1959-60 w zespole The Wreckers Andrzeja Trzaskowskiego. Już od 1961 roku Wojciech Karolak porzucił saksofon i w pełni poświęcił się grze na fortepianie w zespole Andrzeja Kurylewicza. Rozpoczął także współpracę ze Swingtetem Jerzego Matuszkiewicza. W tym okresie był też aranżerem i kompozytorem studia M-2 oraz big-bandu Polskiego Radia. W 1962 roku muzyk założył wraz z Andrzejem Dąbrowskim The Karolak Trio. Od 1963 roku z kolei grał razem z Janem Ptaszynem Wróblewskim w zespole Polish Jazz Quartet. W 1966 roku wyjechał do Szwecji, gdzie zarabiał, grając w klubach i restauracjach. Mistrz Hammonda Dzięki zarobionym pieniądzom w 1973 roku stał się właścicielem organów Hammond-B3. Charakterystyczne brzmienie słynnego instrumentu zrosło się na stałe z twórczością muzyka. Od 1973 do 1978 roku znowu występował z Janem Ptaszynem Wróblewskim, tym razem w zespole Mainstream. W latach 80. z kolei stworzył formację Time Killers z Tomaszem Szukalskim i Czesławem Bartkowskim. Ich wspólny album w ankiecie krytyków czasopisma „Jazz Forum” został uznany za najlepszą płytę jazzową dekady. Karolak przez wiele lat współpracował również z wybitnym saksofonistą Januszem Muniakiem. Z kolei w 1988 roku muzyk wziął udział w nagraniu płyty „Tak! Tak!” Obywatela GC. Natomiast lata 90. to czas regularnej współpracy z Jarosławem Śmietaną. Karolak udziela się też wtedy w projektach jazzowych Piotra Barona i Zbigniewa Lewandowskiego oraz w projekcie Gospel Magdy Piskorczyk. Koncertuje też z zespołem Guitar Workshop Leszka Cichońskiego. Kompozytor filmowy Wojciech Karolak jest również kompozytorem eksperymentalnej muzyki filmowej, do słynnego filmu „Konopielka” (1981) Witolda Leszczyńskiego. Charakterystyczny motyw z tego filmu oddawał specyfikę barokowej polifonicznej muzyki organowej. Ponadto artysta skomponował muzykę do spektakli „Dekameron” i „Ubu Król” oraz do musicalu „Dracula”. Przez wiele lat Wojciech Karolak współpracował też ze swoją żoną, satyryczką Marią Czubaszek, pisząc muzykę do jej tekstów. Pobrali się w 1976 roku i byli parą przez 40 lat, aż do śmierci Marii Czubaszek w 2016 roku. Źródło: Kompozytor, muzyk, jazzman Wojciech Karolak. Fot. PAP/T. Gzell Zmarł pianista, wirtuoz gry na organach Hammonda, kompozytor, wybitny jazzman Wojciech Karolak. O śmierci artysty poinformował w mediach społecznościowych dziennikarz muzyczny Hirek Wrona. Wojciech Karolak miał 82 lata."Wojciech Karolak to dzisiaj jeden z najważniejszych muzyków jazzowych, który, obok Jana Ptaszyna Wróblewskiego i Zbigniewa Namysłowskiego, stanowi nasz, rodzimy panteon sław. Nigdy nie zabiegał o gwiazdorstwo i uwielbienie dla swojej muzyki" - oceniał w rozmowie z PAP szef Festiwalu Era Jazzu i krytyk muzyczny Dionizy Piątkowski. Według Piątkowskiego, "skromność i niezwykła osobowość muzyka sprawiały, że przez dekady - mimo ogromnej aktywności artystycznej - zawsze był indywidualistą krążącym wokół muzyki, a jazzu szczególnie". "Grał i gra ze wszystkimi: z Janem Ptaszynem Wróblewskim stworzył jeden z ważniejszych zespołów polskiego jazzu, kwartet Mainstream; pojawiał się w zespołach Janusza Muniaka, Zbigniewa Namysłowskiego, Tomasza Szukalskiego, w Studio Jazzowym Polskiego Radia oraz happy-jazzową grupą SPPT Chałturnik" - wspominał. Wojciech Krzysztof Karolak urodził się 28 maja 1939 r. w Warszawie. Po Powstaniu Warszawskim wraz z rodzicami, jak większość wypędzonych warszawiaków, przez obóz w Pruszkowie, dotarł do Krakowa. Na pewien czas - jak sam mówił - stał się krakusem. Muzyczną karierę zaczynał jako saksofonista. W latach 1959-60 występował w zespole The Wreckers Andrzeja Trzaskowskiego. Jednocześnie grał w formacjach Andrzeja Kurylewicza i Jerzego Matuszkiewicza. W 1961 r. porzucił saksofon i poświęcił się całkowicie pianistyce. W 1962 r. założył, wspólnie z Romanem Dylągiem i Andrzejem Dąbrowskim The Karolak Trio, z którym nagrał swoją pierwszą autorską płytę. "Kiedy grałem na saksofonie, jazz był inny: melodyjny i przyjazny człowiekowi. Z wielkim żalem rozstawałem się z tym instrumentem. A zaczynałem naprawdę dobrze grać. Niestety nie miałem wyjścia. Byłem wtedy członkiem zespołu, który otwierał klub +Pod Jaszczurami+ w Krakowie. Do tańca grało się tam na żywo. (…) Nie było nawet szafy grającej, gramofonu, nic. Razem z Andrzejem Kurylewiczem i Andrzejem Dąbrowskim codziennie graliśmy tam jazz do tańca" - wspominał muzyk w wywiadzie dla magazynu "Playboy". Wojciech Karolak jako doskonały instrumentalista towarzyszył często gwiazdom jazzu występującym na Jazz Jamboree, ale najlepiej czuł się w autorskich, małych zespołach. Jako pianista, organista-hammondzista, a także doskonały kompozytor i aranżer był mistrzem nastroju i bohaterem najciekawszych albumów i koncertów. Unikał "szufladkowania" i często tworzył także utwory rozrywkowe, muzykę do filmów (np. do "Konopielki" Witolda Leszczyńskiego), spektakli teatralnych i baletowych. Artysta był też autorem ważnych kompozycji jazzowych. Współpracował z Krzysztofem Komedą, Andrzejem Trzaskowskim i Jarosławem Śmietaną. Melodie do piosenek rozrywkowych i kabaretowych pisał najczęściej do tekstów żony - Marii Czubaszek, która zmarła w 2016 r. Dyskografia muzyka obejmuje kilkadziesiąt tytułów, są to, "All Stars Swingtet", "Jazz Believers", "Swingtet Jerzego Matuszkiewicza", "Kwartet Andrzeja Kurylewicza", "Don Ellis: Jazz Jamboree '62", "Luis Hjulmand: Jazz Jamboree '62", "The Karolak Trio", Cecily Fords, "Jerzy Milian: Jazz Jamboree '64", "Annie Ross: Jazz Jamboree '65", "Atma" - z Michałem Urbaniakiem, "Kujaviak Goes Funky" - ze Zbigniewem Namysłowskim, "Time Killers", "Wiesław Pieregorólka Big Band", "Ballads and Other Songs", "Phone Consultations", "Songs and Other Ballads" - z Jarosławem Śmietaną, "La Boheme" - z Piotrem Baronem. W ankietach magazynu "Jazz International" w latach 1973-74 Karolak uznany został za organistę jazzowego Europy, a w rankingu "Jazz Forum" wielokrotnie zwyciężał w kategoriach: aranżer (w latach 1983-86) i organista (1983-88, 1990 oraz 1992-2001). W 2010 r. został uhonorowany nagrodą "Złoty Fryderyk" za całokształt osiągnięć artystycznych.(PAP) autorzy: Anna Bernat, Grzegorz Janikowski abe/ gj/ pat/ wrz 21 2021 Namysłowski Air Condition – „Air Conditioner”, Live @ Jazz Jamboree 1983, Audio Wojciech Gogolewski – electric piano Oprac. Ewa Kałużna. Fot. YouTube screen, Mirek Rakowski, Wojciech Gogolewski 2020Fot. YouTube screen 1975 Gogolewski Quartet: Zbigniew Wegehaupt – bass, Wojciech Gogolewski – keyboards, Czesław Szymański – drums, Mieczysław Wolny – fluteFot. Mirek Rakowski 2019 Gogolewski Trio: Wojciech Gogolewski, – piano, Paweł Pańta – bass, Adam Lewandowski – drumsFot. Dzisiaj, 21 września 2021, 68. urodziny świętuje WOJCIECH GOGOLEWSKI (ur. 21 września 1953), muzyk jazzowy, pianista, saksofonista, kompozytor, aranżer, lider zespołów jazzowych, dyrygent. Urodził się w Zgierzu, blisko Łodzi. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku lat 5. Ukończył podstawową i średnią szkołę muzyczną w Łodzi, w klasie fortepianu. Debiutował w szkole średniej, akompaniując na pianinie Studenckiemu Kabaretowi Politechniki Łódzkiej. Następnie studiował na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach, w klasie kompozycji i fortepianu. W latach 1974-1975 Wojciech Gogolewski zdobył wiele nagród w konkursach improwizacji jazzowej, organizowanych przez macierzystą uczelnię. Otrzymał też w 1976 Klucz do Kariery na Pomorskiej Jesieni Jazzowej, imprezie odbywającej się w Bydgoszczy. W czasie studiów, związał się z Big Bandem Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach, a w 1976 – z Orkiestrą Rozrywkową PRiTV w Katowicach, gdzie działał jako kompozytor, aranżer, pianista i saksofonista barytonowy. W drugiej połowie lat 70., był też pianistą i aranżerem kilku innych orkiestr radiowych – w Łodzi, Opolu i Warszawie. GOGOLEWSKI QUARTET Na własny rachunek zaczął działać w 1973, gdy założył własny kwartet. W zespole tym był liderem i grał na fortepianie. Pozostali członkowie, po wykrystalizowaniu się składu, to Czesław Szymański – drums (obecnie mieszka w Chicago), Mieczysław Wolny z Gliwic – flute (także obecnie mieszka w Chicago), oraz Zbigniew Wegehaupt – bass, ówczesny licealista katowicki (zm. 2012). Wojtek grał już wówczas na pianie elektrycznym Fendera. W 1975 zespół po raz pierwszy wziął udział w Jazzie nad Odrą we Wrocławiu, lecz nie został zauważony. Rok później, w 1976, na tej samej imprezie, otrzymali 2. nagrodę w kategorii zespołowej, zaś Wegehaupt i Szymański – wyróżnienia w kategorii solistów. Również w 1976 kwartet wystąpił na Pomorskiej Jesieni Jazzowej. Radiowe sesje nagraniowe kwartetu miały miejsce w 1976 w Katowicach, lecz nie zakończyły się wydaniem płyty. Nagrania z tych sesji wydane zostały dopiero w 2019, na płycie „Skok No 8”: Wojciech Gogolewski – electric piano Mieczysław Wolny – flute Zbigniew Wegehaupt – bass Czesław Szymański – drums „Suite for M.” 1976 (wyd. 2019) Po tej sesji, zespół rozwiązał się. GOGOLEWSKI NO SMOKING QUARTET W 1977 Wojtek założył kolejny zespół – No Smoking, w którym grał na pianie elektrycznym i keyboardzie, oraz był liderem. W grupie tej występowali Andrzej Krupa – alto sax, Jan Cichy – bass guitar, oraz Czesław Szymański – drums. BIG BAND KATOWICE Cała czwórka muzyków kwartetu Gogolewskiego rozpoczęła współpracę z Big Bandem Katowice, pod dyrekcją Zbigniewa Kalemby. Była to pierwsza w Polsce orkiestra jazzowa, która powstała w 1972, przy Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, w ramach ówczesnego Wydziału Muzyki Rozrywkowej. Zespół został założony przez Andrzeja Zubka, który kierował nim do 1976. W latach 1976-1982 prowadzenie zespołu przejął prof. Zbigniew Kalemba, a w latach 1982-2012 ponownie prof. Andrzej Zubek. Obecnie liderem i dyrygentem orkiestry jest Grzegorz Nagórski. W skład katowickiego big bandu wchodzili na przestrzeni lat Zbigniew Kalemba, Andrzej Olejniczak, Andrzej Trefon, Czesław Szymański, Eugeniusz Modliszewski, Eugeniusz Okoniewski, Jan Cichy, Jarosław Śmietana, Jerzy Główczewski, Jerzy Jarosik, Leonard Kaczanowski, Lothar Dziwoki, Lucyna Dziwoki, Łukasz Kurek, Marek Stach, Mieczysław Wolny, Piotr Pikielny, Piotr Prońko, Roman Syrek, Stanislaw Nakielski, Tadeusz Janiak, Władysław Adzik Sendecki, Wojciech Gogolewski, Zbigniew Wegehaupt i wielu innych. „MUSIC for MY FRIENDS” 1978 Formacja Big Band Katowice wydała w 1978 album „Music for My Friends”, w serii Polish Jazz Vol. 52. Na repertuar płyty złożyły się kompozycje własne członków zespołu, standard jazzowy „Li’l Darlin’” Neala Hefti, temat Keitha Jarretta „Sorcery”, i mało znany utwór Otisa Reddinga, „Madrox”. Wszystkie kompozycje nagrano we własnych aranżacjach. „Otwierający album „Happening”, skomponowany przez lidera, stanowił sprawdzian umiejętności zespołu. W pełnej dyscyplinie, formacja dynamicznie swingowała, w post bopowej konwencji. Kolejnym probierzem kompetencji muzyków była interpretacja w wolnym tempie klasycznej kompozycji „Li’l Darlin’”, której wykonania koncertowe były rzęsiście oklaskiwane przez publiczność. Prawdziwy początek płyty stanowiła jednak pełna energii wersja „Sorcery”, w której muzycy zagrali z wielkim entuzjazmem. Maratonowi wysmakowanych solówek fortepianu, saksofonu i puzonu, towarzyszył wirujący rytm, wspaniale egzekwowany przez sekcję. Nastrój wyciszała „Ballada dla Alicji”, z przewodnią rolą lirycznego fletu Mieczysława Wolnego. Kolejne utwory były osadzone na funkujących, nośnych rytmach, dając pole do popisu wszystkim solistom. Na szczególne wyróżnienie zasługiwała kompozycja tytułowa, autorstwa Jana Cichego i Mieczysława Wolnego, z melodią tematu, kreśloną przez flet, i mięsistymi riffami we wstępie. W miarę rozwoju, następowały naprzemiennie prowadzone wejścia sekcji blach i drewna. Sendecki i Śmietana dopełniali całość barwnymi solówkami. Przy zachowaniu własnego stylu, Big Band Katowice przypominał dynamizmem dużą orkiestrę amerykańską Maynarda Fergusona” (Cezary Gumiński). Skład na płycie: Zbigniew Kalemba – conductor, leader Jerzy Główczewski, Piotr Pikielny, Piotr Prońko – alto sax Andrzej Olejniczak, Eugeniusz Okoniewski, Jerzy Jarosik, Stanisław Nakielski – tenor sax E. Mika – baritone sax Tadeusz Janiak, Eugeniusz Modliszewski, B. Aleksa, G. Hartwig, M. Kowalski, Z. Bańkowski – trumpet J. Smolarczyk, Lothar Dziwoki, Łukasz Kurek, Roman Syrek – trombone Mieczysław Wolny – flute Jarosław Śmietana – guitar Wojciech Gogolewski, Władysław Adzik Sendecki – piano Jan Cichy – bass guitar Zbigniew Wegehaupt – bass Andrzej Trefon – percussion, guitar B. Dziedzic, Marek Stach – percussion Czesław Szymański – drums. Wojciech Gogolewski zagrał solówki fortepianowe w trzech utworach: „Music for My Friends” 1978 „Happening” from „Music for My Friends” 1978 „Experience” from „Music for My Friends” 1978 NAMYSŁOWSKI AIR CONDITION W latach 1981-1984, po przeprowadzce do Warszawy, Wojtek Gogolewski współpracował z zespołem Air Condition, kierowanym przez Zbigniewa Namysłowskiego. Wraz z tą grupą miał możliwość koncertować nie tylko w Polsce, lecz także za granicą – we Francji, w Grecji, Rumunii, Szwajcarii, Szwecji, na Węgrzech. JAZZ JAMBOREE 1983 Koncert był szczególny ze względu na fakt, iż kwintet Air Condition Namysłowskiego wystąpił dwa dni przed pierwszym, pamiętnym koncertem septetu Milesa Davisa w Polsce. Kolejną ciekawostką był skład osobowy kwintetu. Oprócz lidera, grającego na saksofonach sopranowym i altowym, zagrali Wojciech Gogolewski na pianie elektrycznym, Marek Bliziński na gitarze, Jan Cichy na gitarze basowej, oraz Adam Lewandowski na perkusji. Wspaniałego występu zespołu Namysłowskiego nie przyćmił sensacyjny koncert Milesa, co do dziś wspominają bywalcy festiwalu. Zbigniew Namysłowski – alto sax, sopranino sax, leader Marek Bliziński – guitar Wojciech Gogolewski – electric piano Jan Cichy – bass guitar Adam Lewandowski – drums Namysłowski Air Condition – „Air Conditioner”, Live @ Jazz Jamboree 1983, Audio „PLAKA NIGHTS” 1984 Album formacji Air Condition, „Plaka Nights” z 1984, wydany został przez wytwórnię CBS: Zbigniew Namysłowski – alto sax, sopranino sax, leader Marek Bliziński – guitar Wojciech Gogolewski – keyboards Jan Cichy – bass guitar Adan Lewandowski – drums. Utwory: „From the Bottom to the Top”, „At Dawn”, „Plaka Nights „, „Szambelan’s Samba”, „The Tree of Fear”, „Air Conditioner”. GOGOLEWSKI & PROŃKO Wojciech Gogolewski od wielu lat współpracuje z Krystyną Prońko. Współpraca ta zaowocowała trzema płytami. „KOLĘDY” 1984 Piąty solowy album Krystyny Prońko, „Kolędy” z 1984, zrealizowany został razem z Wojciechem Gogolewskim, który zagrał tu na instrumentach klawiszowych, a także opracował muzycznie wszystkie utwory. Nagrania realizowano od września do listopada 1984, w studiu Tonpressu w Warszawie. Winylowa płyta została wytłoczona w wytwórni Pronit, a producentem nagrań był Poljazz Warszawa. Płyty, które Poljazz nagrywał na potrzeby Musicoramy, oznaczane były przez Pronit literą M. „ALBUM” 1989 (wyd. 1990) Jednym z pierwszych albumów, wyprodukowanych przez Krystynę Prońko razem z łódzkim hammondzistą, Pawłem Serafińskim, była płyta, nazwana po prostu „Album”, nagrana w maju i czerwcu 1989, w studiu Polskiego Radia S-4 w Warszawie, a wydana w 1990 przez Pronit, ale także na kasecie i CD przez Power Music. Wystąpili: Krystyna Prońko – vocal Henryk Miśkiewicz – saxes Tomasz Szukalski – tenor sax Robert Majewski, Bogdan Grodzicki, Stanisław Mizeracki – trumpet Marek Rudnicki – flute Janusz Kwiecień – clarinet Roman Syrek – trombone Wojciech Gogolewski, Mariusz Buca – piano Paweł Serafiński – Hammond organ Jarosław Zawadzki – keyboards Tom Logan, Mirosław Michalak – guitar Wojciech Zalewski – bass guitar Adam Lewandowski – drums Vocal Group Spectrum. „Prośba powszechna” from „Album” 1990 Ten film jest już niedostępny, ponieważ powiązane z nim konto YouTube zostało usunięte. „Uratuj mnie, uratuj siebie” from „Album” 1990 Ten film jest już niedostępny, ponieważ powiązane z nim konto YouTube zostało usunięte. „LUBIĘ SPECJALNE OKAZJE” 2020 Najnowsza płyta Krystyny Prońko to „Lubię specjalne okazje”, która ukazała się 26 czerwca 2020. Płyta zawiera piosenki premierowe oraz nowe aranżacje kilku utworów, które artystka śpiewała przed laty, ale nie były one nigdy upublicznione. Wojciech Gogolewski zagrał na keyboardzie w czterech utworach: „Czas – łaska miłości” „Dążenie” „Nie jesteś Alicją” „Wspomnienia są jak film” GOGOLEWSKI & BANASZAK „HANNA BANASZAK” 1986 Drugi album w karierze Hanny Banaszak, zatytułowany po prostu „Hanna Banaszak”, ukazał się w 1986. Wystąpiła czołówka polskiej sceny muzycznej, ze Zbigniewem Namysłowskim na czele: Hanna Banaszak – vocal Przemysław Kociszewski, Wojciech Gogolewski – keyboards Marek Stefankiewicz – piano, keyboards Ryszard Sygitowicz, Stanisław Zybowski – guitar Zbigniew Namysłowski – sax Arkadiusz Żak, Mietek Jurecki, Zbigniew Wrombel – bass guitar José Torres – percussion Adam Tylec, Wojciech Anioła, Wojciech Kowalewski – drums „Apetyt na życie” from „Hanna Banaszak” 1986 „One of a Kind” from „Hanna Banaszak” 1986 TWÓRCZOŚĆ AUTORSKA „PEŁNY SPOKÓJ” 1985 Pierwszy autorski album Wojtka Gogolewskiego, „Pełny spokój”, został nagrany solo, w Studiu Rozgłośni PR w Opolu, w grudniu 1985, i jeszcze w tym samym roku trafił na półki sklepowe, wydany nakładem Poljazzu. Utwory na płycie to „Tylko powiedz 'Tak'”, „Dwa serduszka, cztery oczy”, „Właśnie dzwonię, bo mam dzwonek”, „Czwarty kwartet”, „Mamy dom pod księżycem”, „Dwie dramatyczne sikorki”, „Pełny spokój”, „Płaczki”, „Jej rzęsy”, „Zamiast wrzeszczeć”: „Dwa serduszka, cztery oczy” from „Pełny spokój” 1985 „NIEDOKOŃCZONA BAJKA o SIEDMIU ZBÓJACH” 1987 Druga solowa płyta Wojtka Gogolewskiego, „Niedokończona bajka o siedmiu zbójach”, wydana została ponownie przez Poljazz. Nagrań dokonano podczas koncertów, zorganizowanych przez oddział PSJ w Szczecinie i Wojewódzki Dom Kultury w Szczecinie, w Zamku Książąt Pomorskich, w dniach 19-20 stycznia 1987. Utwory: „Niedokończona bajka o siedmiu zbójach”, „Ballada o złotych włosach”, „Polne granie”, „Gap się, Gapiu, gap”, „Ballada nocnych marków”, „Przedodlot”, „Zadzwoń do mnie – opowiem ci moje sny”, „Kocham swoje złudzenia”, „Grajek z Santa Cruz”, „Preludium śpiącej Karoliny”, „Dwie dramatyczne sikorki”: „Polne granie” from „Niedokończona bajka o siedmiu zbójach” 1987 „SZEŚĆ KRÓTKICH FILMÓW” 1989 Album Wojtka Gogolewskiego, wydany przez Poljazz, a nagrany w kwartetowym składzie, z towarzyszeniem orkiestry: Wojtek Gogolewski – piano Saskia Schneider – flute Mariusz Bogdanowicz – bass Piotr Biskupski – drums The Warsaw Radio Orchestra Utwory: „Krzyk łez”, „Wiatr w ogarzym świszcze futrze”, „Marzenie kopciucha”, „McCoy’ówka”, „Przeodlot”, „Markowi” „Krzyk łez” from „Sześć krótkich filmów” 1989 „McCoy’ówka” from „Sześć krótkich filmów” 1989 „Markowi” from „Sześć krótkich filmów” 1989 „CRYING with LAUGHTER” 1989 Album (a właściwie kaseta) „Crying with Laughter (The Piano Moods of Wojtek Gogolewski)” nagrany został w 1989, a wydany na rynek niemiecki w 1989, przez Music, oraz na rynek europejski i amerykański w 1990, przez brytyjską wytwórnię Campion Records. Skład był taki sami, jak na poprzedniej płycie: Wojtek Gogolewski – piano Saskia Schneider – flute Mariusz Bogdanowicz – bass Piotr Biskupski – drums The Warsaw Radio Orchestra Utwory: „Solace”, „Reverie”, „Phantasmagoria”, „Ashenputtel’s Dream”, „Chatterbox”, „Night Ballad”, „Holding Back”, „For Marek”, „Crying with Laughter”: „Reverie” from „Crying with Laughter” 1989 „Night Ballad” from „Crying with Laughter” 1989 „Crying with Laughter” 1989 EMIGRACJA 1989-1998 W 1989 Wojciech Gogolewski wyjechał do Niemiec. Zamieszkał w Monachium, kontynuując działalność muzyczną. Jest tam nadal cenionym muzykiem studyjnym. Pracował w studiach nagraniowych, gdzie zajmował się programowaniem w dziedzinie elektronicznych instrumentów klawiszowych firmy Casio. Grał koncerty w klubach jazzowych, z różnymi formacjami. Wziął udział w nagraniu ponad 200 płyt, zawierających folk, rap, reggae, pop i jazz. Współpracował także z zespołami południowo-amerykańskimi. POWRÓT do POLSKI W 1998, po prawie dziesięciu latach emigracji w Niemczech, Wojciech powrócił do Polski. W Polsce współpracował z wieloma muzykami, piosenkarzami i instrumentalistami, biorąc udział zarówno w nagraniach płytowych, jak i występach estradowych. Byli to Lora Szafran, Krystyna Prońko, Halina Frąckowiak, Michał Bajor, Hanna Banaszak, Piotr Biskupski, Mariusz Bogdanowicz, Monika Borys, Jerzy Dąbrowski, Edyta Geppert, Grażyna Łobaszewską, Iwona Niedzielską, Janusz Stokłosa, Mieczysław Szcześniak, Gary Guthman, Krzysia Górniak, Piotr Salata, Anna Osmakowicz. Napisał wiele piosenek. Jest również znakomitym kompozytorem i aranżerem, zarówno muzyki jazzowej, jak i rozrywkowej. Aranżował utwory na płytę Vanessy Mae z 1999. MUZYKA TEATRALNA 1982 „Kopciuch” (reż. Wojciech Zeidler, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu) 1983 „Szewcy” (reż. W. Zeidler, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu) 1984 „Kreacja” (reż. Jarosław Kuszewski, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu) 1989 „Wizyta starszej pani” (reż. Wacław Jankowski, Teatr Narodowy w Warszawie) 1992 „Pierścień i róża” (reż. Grzegorz Lewandowski, Scena Polska w Cieszynie, współaut. Rudolf Chowaniok) 1999 „Śmierć komiwojażera” (reż. Przemysław Basiński, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu) 2001 „Zdaniem Amy” (reż. Jan Nowara, Teatr im. Bogusławskiego w Kaliszu). MUZYKA FILMOWA Zilustrował muzycznie wiele przedstawień teatralnych i filmów. Pisząc muzykę do filmów, współpracował z Jerzym Antczakiem, Piotrem Szulkinem, czy Feliksem Falkiem. Jest autorem instrumentacji na orkiestrę utworów Fryderyka Chopina, do filmu Jerzego Antczaka „Chopin. Pragnienie miłości” z 2002. 1981 „Wojna światów. Następne stulecie” 1985 „Labirynt” 2001 „Poranek kojota” 2002 „Chopin. Pragnienie miłości” 2003 „Na krawędziach” 2007 „Ryś”. JAKO SIDEMAN 1978 „Music for My Friends” – Big Band Katowice 1984 „Kolędy” – Krystyna Prońko 1986 „Hanna Banaszak” – Hanna Banaszak 1988 „Piosenki z plecaka Tik-Taka” 1989 „Twoja laleczka” – Iwona Niedzielska 1989 „Nowe piosenki” – Michał Bajor 1990 „Ściana i groch” – Monika Borys 1990 „Wielki festiwal” – Jerzy Dąbrowski 1990 „Album” – Krystyna Prońko 1999 „Debiut” – Edyta Geppert 2007 „EKG” – Edyta Górniak 2020 „Lubię specjalne okazje” – Krystyna Prońko DYSKOGRAFIA AUTORSKA 1985 „Pełny spokój” 1988 „Niedokończona bajka o siedmiu zbójach” 1989: „Sześć krótkich filmów” 1989 „Crying with Laughter (The Piano Moods of Wojtek Gogolewski)” 2016 „Medytacje wiejskiego listonosza jazzowego” 2019 „Skok No. 8” (1976). „MEDYTACJE WIEJSKIEGO LISTONOSZA JAZZOWEGO” 2016 Płyta tria Wojciecha Gogolewskiego, „Medytacje wiejskiego listonosza jazzowego” z 2016, to największe przeboje Skaldów w jazzowych opracowaniach. Skład: Wojciech Gogolewski – piano, arrangement Paweł Pańta – bass, bass guitar Adam Lewandowski – drums, cajon. „Drodzy Skaldowie, miałem wtedy jakieś 16 lat i lekki przesyt Mozartem, Bachem czy Beethovenem. Właśnie kończyły się wakacje, które, jak zwykle, spędziłem z wędką na ukochanym Pomorzu. To oznaczało, że nieuchronnie zbliżał się dzień, kiedy trzeba będzie wrócić do ćwiczenia fug i pasaży. Stojąc po kostki w grząskim błocie, z kijem w ręku i lodem w sercu, myślałem o kolejnych miesiącach żmudnych ćwiczeń. Wtedy z charczącego tranzystora usłyszałem „Cała jesteś w skowronkach” Skaldów. B-moll w pierwszym takcie, skojarzony z H-dur w drugim, a potem refren w D-dur. Po paru godzinach morderczej podróży pociągiem, wróciłem do domu. Nareszcie. Rzuciłem plecak i wędki na podłogę. Usiadłem do instrumentu, i zacząłem grać. Miałem 16 lat. i właśnie zdałem sobie sprawę, że muzyka jest moim życiem. Dzięki Wam, Skaldowie” – pisze Wojciech Gogolewski. „Medytacje wiejskiego listonosza jazzowego” – Full Album 2016 „SKOK No 8” 2019 Płyta z nagraniami kwartetu Wojciecha Gogolewskiego z 1976, wydana została przez GAD Records w 2019. Wojciech Gogolewski – electric piano Mieczysław Wolny – flute Zbigniew Wegehaupt – bass Czesław Szymański – drums. „Kwartet Wojciecha Gogolewskiego przemknął przez polską scenę jazzową w tempie ekspresowym, podbijając festiwal Jazz nad Odrą w 1976. Nie udało im się nagrać płyty, ale, na szczęście, zarejestrowali swoje utwory w studiach Polskiego Radia. Po latach nic nie straciły na świeżości. Sześć kompozycji lidera, w tym jedna, trwająca niemal dwadzieścia minut suita, to wycieczka w świat, inspirowany dokonaniami Herbie’ego Hancocka czy Chicka Corei, ale przełożona na własny język muzyczny polskiego kwartetu lat 70. Elektryczna formuła zderzała kaskady piana Fender-Rhodes Gogolewskiego ze śpiewnymi partiami fletu Mieczysława Wolnego. Nieustannej rozmowie dwójki solistów towarzyszyła doskonała sekcja rytmiczna, z młodym Zbigniewem Wegehauptem w roli kontrabasisty. Materiał został zremasterowany z oryginalnych taśm z archiwum Polskiego Radia, przez Andrzeja Poniatowskiego, i wzbogacony o książeczkę z krótkim szkicem o historii zespołu, oraz unikatowymi zdjęciami Mirosława Rakowskiego, wykonanymi na potrzeby folderu promocyjnego kwartetu” ( „Poranna kołysanka” from „Skok No 8” 2019 „Grzyb mun” from „Skok No 8” 2019 „Suite for M.” from „Skok No 8” 2019 „Ballada dla G.” from „Skok No 8” 2019 „Łan” from „Skok No 8” 2019 „Skok No 8” 2019 Posłuchajmy: Wojciech Gogolewski Trio – „The More I See You”, Live 2013 Wojciech Gogolewski Trio – „Harry Potter Music”, Live 2013 Wojciech Gogolewski Trio – Live @ Love Polish Jazz Festival, Tomaszów Mazowiecki 2016 Wojciech Gogolewski Trio – Live @ Brando’s music Club, Toruń 2019 Wojciech Gogolewski Trio – Live @ Full Concert 2021 Wojciech Gogolewski – piano Paweł Pańta – bass, bass guitar Adam Lewandowski – drums, cajon Wojciech Gogolewski opowiada o swojej karierze muzycznej – Interview, Live TV 2020 Part 1 Part 2 Part 3 Part 4 JUBILATOWI ŻYCZYMY WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, STO LAT !!! Fot. 2021 YouTube / 1975 Gogolewski Quartet: Zbigniew Wegehaupt – bass, Wojciech Gogolewski – keyboards, Czesław Szymański – drums, Mieczysław Wolny – flute (fot. Mirek Rakowski) / ( / 2019 Gogolewski Trio: Wojciech Gogolewski, – piano, Paweł Pańta- bass, Adam Lewandowski – drums ( URODZINY • Nie żyje Wojciech Karolak. Wybitny kompozytor, pianista i saksofonista, który przez wiele lat był związany z Marią Czubaszek miał 82 lata. Hirek Wrona przekazał smutne wieści o śmierci Wojciecha Karolaka. „Usnął snem wiecznym. W spokoju i ciszy” - napisał dziennikarz muzyczny. Muzyk jazzowy, kompozytor, pianista i saksofonista miał 82 lata. facebook Wojciech Karolak - kim był? Wojciech Karolak nazywany był najwybitniejszym organistą w historii polskiego jazzu. Przez lata był związany z zespołem Jazz Believers oraz The Wreckers, w którym grał także Andrzej Trzaskowski, ojciec Rafała Trzaskowskiego. W 1961 roku postanowił przerzucić się na pianino. Rok później wraz z Romanem Dylągiem i Andrzejem Dąbrowskim założył zespół The Karolak Trio, z którym nagrał swoją pierwszą autorską płytę. W latach 80. występował w grupie Time Killers, a także współpracował z Grzegorzem Ciechowskim przy albumie "Tak! Tak!" Wojciech Karolak jest autorem wielu piosenek dla Marii Czubaszek, która prywatnie była jego żoną. Napisał słowa do utworów takich jak „Ballada o spełnionych dniach”, „Wyszłam za mąż, zaraz wracam”, „Miłość jest jak niedziela”, „Krótki metraż”, „Była sobie para” i „Każdy as bierze raz”. Na swoim koncie ma także wiele utworów skomponowanych specjalnie do filmów oraz spektakli teatralnych.

wojciech kompozytor i muzyk jazzowy